Keşke Ben de Gölgesine Razı Bir Fesleğen Olsaydım!


“Ama Seni Sevmenin Bedelleri de Vardı!”

Artık seninle olmanın hayalini kuramıyorum. Romantik komedi olarak başlayan senaryom, ağır bir drama dönüştü. Ve hatta şimdi, korku filimi rövanşındayım gibi… (Camila Cabello tarafından seslendirilen “Consequences” adlı şarkının MV ile okuduğunda daha fazla anlam içerecek bir anlatımdır, ilgine…)

Bir hayalet ile yaşanan yuvada, kasvetli ağır havayı soluyor seyirci! Ve her an perdenin, kapının arkasından bir karaltı görünecek… Bilinmeyen kurgunun en bilinen sahnesindeyiz! Ve çığlık atıp, korkudan sırtımızı sağlam bir kaideye yerleştirme itisi duyacağız.

Ve…

Belki benim yapamadığımı yapacak esas kız, ya da senin yapamadığını yapsa diyeceğemiz esas oğlana sufle verecek izleyici, hırsla bu sinemanın koltuklarında…

Her halükarda çok seçenek var! Belki… Varsayımsal olur bu belkilerin ardına eklenecek kelimelerin oluşturduğu tümce ve anlamı. Değil, hiç biri değil sanki…

Gittikçe sahnelerin içinde kayboluyorum! Kendimi kaybedeli çok oldu ve ben halen farkında değilmiş gibi yaparak seni aramalara devam ediyorum…

Belki de bana ait olmayan bir filmde, yardımcı kadın oyuncu Oscar ödülüne aday gösterilirim. Tören de adım açıklandığında, sahneye çıkıp ödülümü havaya kaldırır, senin ihanetini yakışıklı bir konuşmayla seyirciye anlatır ve salondaki en çok alkışı da ben alırım, ha ne dersin? Belki …

O kadar çok argüman var ki… Belkilerden bizim köye yol olur hem de… Hatta balayına Tanzanya’da Zanzibar’a gidebilme ihtimalimiz var mı peki?

Belki…

Beni dımdızlak bırakmanın, terkedilmenin çaresizliğinde çırpınırken ben, kulüpler de torbacı peşinde koşmanın nasıl bir trajikomik açıklaması olurdu acaba?

Kürk Mantolu madonna’sına, sürpriz ev/yuva kuran Hamdi Beyi örnek almış da olabilirsin, pekiala… Sen bir rüya inşa ederken ya ben de ölürsem peki? tıpkı o kitabın hikayesinin bir benzeri gibi…

İçimden kuşlar göçtü, yüreğimi gagalayan karga dönüştü, koca kanatlarıyla dar alanda kısa pastlaşmalar yapamayan martı çığlıklar ata ata kendini sulara bıraktı!

"Oysa ki sen bir ettir, 

ekmektir tutturmuşsun, 

gözün dünyayı görmüyor. 

Al bu şiiri, götür sat, 

para ederse bir ekmek, yarım kilo pirzola al,

 otur zıkkımlan.." Ümit Yaşar Oğuzcan

Kendinden değil, benden taraf olaydın, ben de gölgesine razı bir fesleğen olsaydım ya bu masal kılıklı yaşamın kurgusunda..! Belkiye yaslanan aşkı şuracığa bırakıyorum, ihtiyaç sahibi için…

Belki…

Edit: Belki de Aşk Lazım Değildi; şarkısını dinlemek istersen mavi kelimeye tıklarsın,

Screenshot_2019-07-24-20-41-11-1-1
Aslı’nın Belki’leri…

“Umudunu kaybetme belki döner. Ama çokta ümitli olma; Belki de gittiğini senden daha çok sever.”

İlhan Berk

Belki’lere yaslanmasam daha iyi olacak belki…

Aslı’nda Her Şey Aslı İçin…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s