Yine kaçmadım. ..


Korkularımı ehlilleştiriyorsun, deneyimlerken canım yanıyor ama o an geçtiğinde anlıyorum ki çocukluğum da tarumar edilmiş ve o şekliyle üstüne asma kilitler vurulmuş odalarımdan birine sokmuşsun yine beni. İlk şoktan sonra pencereleri açıyorum,  köşe bucak temizleyip havalandırıyor ve rahatlayıp huzura eriyorum.

“Keşke yalnızca bunun için sevseydim seni!”

Velhasıl yine kaçmayıp senin yüzünden, senin sayende, senin zorunla girdiğim bir odadayım, elbette temizledikten sonra seni kahveye davet edeceğim.  Belki bir kaç hoş sohbetten sonra bu odanın da hikayesini anlatırım sana. Ve sen bunca hikaye ve odaya rağmen kalacak mısın hala benimle?

Her kaçmayıp kaldığım her sefer, daha yakın oluyoruz seninle. O vapurda bana sarılıp verdiğin şefkat, iyot kokusu, beyaz köpüklü dalgaların serinliğine karıştı. Martıların yakın markaj süzülmeleri ve teninin sıcaklığı, şefkatin,  sırtımı dayamanın huzuruna katıldı.

Biliyorum ki beraber büyüyoruz bu ilişkide. 2 hafta sonra 1 yaş daha büyüyeceğimi bilmekten mi, kasırganın gözünde olup değişimi o tarihle karşılamaktan mı bilinmez, korkuyorum. Ve korkuma rağmen kaçmadım, buradayım.

Cesaretini al da gel odama, dişlerinin arasında gül dalıyla,  fütursuzca dal yaşamıma, sanki ezelden ebede sadece biz varmışçanına  …

Screenshot_2019-08-05-00-13-10-1

Küheylan’a. ..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s